ความรู้สึกรักที่เกิดขึ้นในใจของคนที่ใจด้านชา
ถูกหลอกเพราะความรักมาหลายครั้ง
เข็ดหลาบกับการมีความรักเหลือหลาย
แต่ก็เป็นได้เพียงคำหลอกตัวเอง
ว่าจะไม่รักใครอีกหลังจากคนๆนั้นที่ทำเราเจ็บเกินใคร
บัดนี้...รู้สึกว่าโชคดีเหลือเกิน
ความกล้าในวันนั้น เป็นการกระทำที่ไม่ผิดหวังเลย
ไม่เคยเสียดายที่เดินเข้าไปหาในวันนั้น 19 มกรา ใช่ไหม
จำได้ ตามหา"เธอๆ"นานมากๆ
ระดมคนตามหาแถบตาย
ถามรุ่นพี่ตั้งหลายคนว่าเห็นไหม อยู่ไหนกัน
เดินไปหาถึงชั้น4ห้องปิดไฟมืด
แอบเสียใจเล็กน้อยว่า มาหาถึงขนาดนี้ก็ยังไม่เจอเลยหรอ
อยากเจอ อยากบอกความรู้สึกทั้งหมดให้รู้ ถึงแม้"เธอๆ"จะไม่คิดอะไรเลย
แต่จากประสบการณ์ที่ผ่านมา...คิดว่าตัดสินใจไม่ผิด
การบอกรักอย่างจริงใจครั้งแรก...เขินเป็นบ้า
สุดท้ายเดินมาหาที่แถว...ก็ยังไม่เจอ
มีการแอบท้อ...ทำไมไม่เจอซักทีล่ะ
เลยเดินไปคุยกับคนที่รู้จักว่ารู้จักไหม..."เธอๆคนนั้น"
รู้รึเปล่าว่าจะหาได้ที่ไหน...อยากที่จะเจอ อยากที่จะเห็นรอยยิ้มของ"เธอ"
รอยยิ้มที่เราเห็นในอาทิตย์แรกๆตอนที่เข้าโรงเรียน รอยยิ้มของ"เธอๆ"
ทำให้เราตัดสินใจในวันนั้นเลยว่า อยากอยู่ข้างๆรอยยิ้มนี้
พอเราหันไปมองทางแถวที่"เธอๆ"มักจะยืน
ก็เจอ...โดนเพื่อนแซวใหญ่เลยว่ายิ้มอะไร
รู้ไหมว่าตอบว่าอะไร...คำตอบมันง่ายมาก
"เรามีความสุขไง"มีความสุขที่ได้เห็น"เธอๆ"ยิ้มมีความสุข
รอยยิ้มของ"เธอๆ"มันสะกดใจฉันให้มองไปที่เธอคนเดียว...มองคนอื่นไม่ได้...และไม่อยากที่จะมองรอยยิ้มของใครอีก
ไม่มีใครจะยิ้มสวยเท่ารอยยิ้มของ"เธอๆ"...ที่ทำให้โลกอันแสนหนาวเหน็บของฉันมันเต็มตื้นขึ้นมา
อุ่นวาบไปทั้งตัว...แม้ว่าวันนั้นอากาศค่อนข้างเย็น
"เธอๆ"มีเพื่อนห้อมล้อมมากมาย "เธอๆ"กำลังคุยอยู่
เราเดินเข้าไปหา"เธอๆ"และเอานิ้วจิ้มๆ3ที
จำได้ว่า"เธอๆ"หันมายิ้มให้นิดๆและมองเราเป็นครั้งแรก
เราเขินมากเลย เพราะ"เธอๆ"จ้องเราเอาๆ
"เธอๆ"สูงกว่าเรา2เซนต์ แต่ทำไมดู"เธอๆ"สูงมากๆเลยล่ะ
เรารีบยื่นของให้"เธอๆ"เพราะเราเขินมากๆ
"ให้ค่ะ"เราพูดเบาๆ ทั้งกลุ่ม"เธอๆ"หันมาจ้องเป็นตาเดียวเลย
เขินเป็นนะเว่ย ถึงว่าวันนั้นจะหน้าด้านก็เหอะ จ้องอยู่ได้ ไม่เคยเห็นคนสารภาพรักเหรอไงวะ อยากพูดออกไปมากมาย55+
"ฝากให้ใครหรอ"นั่นเป็นประโยคแรกที่"เธอๆ"พูดกับเรา เราขำมากๆเลยล่ะ ยื่นให้"เธอๆ"แต่ดันถามว่าให้ใคร
"ก็เอามาให้พี่นั่นแหละค่ะ"เราพยายามตอบกลับไป
"เธอๆ"อึ้งไปเลย55+
"เธอๆ"นิ่งนานมากๆและ"เธอๆ"ก็ยิ้มให้เราเขินๆ
เพื่อนๆของ"เธอๆ"แซวเรากันใหญ่เลย
"โหย...."ได้ยินแว่วๆ
"ขอบคุณนะ" "เธอๆ"ตอบเรามาแบบนั้น
"เธอๆ"จับห่อของสีส้มที่เราพับเองแน่น
เราเลยรีบบอกซะก่อน
"ข้างในมีกำไลที่เราถักให้ ใส่มือขวานะ"
"มือขวาใช่ไหม" "เธอๆ"หันมาถาม และเราก็พยักหน้า เดินกลับไปหาเพื่อนกลุ่มนั้นที่เฮใส่เราด้วยความดีใจ
และเริ่มแซวกันอย่างหนักจนเราอายเลย
ส่วน"เธอๆ"ก็เพียงมองตามเราเขินๆเท่านั้น
เราซิเขินกว่า
ในที่สุดก็บอกออกไป...บอกไปแล้วนะ
ว่ารักมากมายและรักมานานมากแล้ว
แล้วเราก็กลับไปเข้าแถว
พอเลิกแถวก็หน้าด้านจัด
เดินเข้าไปหา"เธอๆ"ที่กำลงัเดินขึ้นตึก
ขอเบอร์"เธอๆ" เรายื่นโทรศัพท์ให้"เธอๆ"
"เธอๆ"นิ่งมากๆ "เธอๆ"กดเบอร์ของ"เธอๆ"ลงไปและยื่นส่งให้เรา
ตอนนั้นแบบว่าดีใจมากๆที่ได้เบอร์ของ"เธอๆ"
เชื่อไหมว่ายืนตรงบันไดนานมากเพื่อจำเบอร์ของ"เธอๆ"ให้ขึ้นใจ
และวันนั้นทั้งวันเพื่อนในห้องก็ต้องสงสัยว่าทำไมเรายิ้มทั้งวันจนหน้าจะฉีก
เพราะคนมันมีความสุขไง
และพอตอนบ่าย เราไปห้องสมุด
โต๊ะที่สองนับจากด้านหลังตู้ไม้มา
เราเห็น"เธอๆ"นั่งอยู่ที่เก้าอี้ตัวที่สองด้านซ้าย นั่งกับเพื่อนของ"เธอๆ"
เห็นดูหนังสือรุ่นใหญ่เลย
คงจะนึกว่าเราเด็กเก่าล่ะซิ
และวันนั้นเราก็โทรไปหา"เธอๆ"
"เธอๆ"คุยง่ายกว่าที่คิด
"เธอๆ"ไม่หยิ่ง
"เธอๆ"เสียงน่ารักมาก
"เธอๆ"หัวเราะง่าย
"เธอๆ"อารมณ์หุนหัน
"เธอๆ"ชอบแอบเงียบ
"เธอๆ"ชอบด่าน้อง
"เธอๆ"ชอบเล่นเกมส์
"เธอๆ"ตอนเช้าทำผมเรียบแปล้
"เธอๆ"เอากระโปรงมาเปลี่ยนที่โรงเรียน
"เธอๆ"สอนให้เราเรียกHarrodsอย่างถูกวิธี
"เธอๆ"ทำให้เราอยากไปเขาดิน ทั้งๆที่เราไปออกจะบ่อย แต่มันคงจะดีถ้าได้ไปกับคนที่รัก ไม่ใช่ไปกับเพื่อน
"เธอๆ"อยากได้รองเท้าใหม่
"เธอๆ"ใส่ขาเดปผู้ชาย
"เธอๆ"อยากเข้าสถาปัตย์
"เธอๆ"ตาโต
"เธอๆ"ใส่เสื้อหนาวสีฟ้า
"เธอๆ"รู้ตัวช้า
"เธอๆ"คงจะไม่รู้ซินะว่าสิ่งที่เราพูดมันเป็นเรื่องจริง
"เรานึกว่าเรากับเธอคุยกันเล่นๆซะอีก"นี่เป็นคำพูดของ"เธอๆ"
เจ็บนิดหน่อย
เรายังพยายามไม่พอเหรอ
หรือว่าอะไรที่ทำให้"เธอๆ"คิดแบบนั้น
พยายามจริงจังแล้วนะ
เราพูดออกไปแล้วใช่ไหมล่ะ
ว่าเราชอบ"เธอๆ"คนเดียว
คนอื่นที่"เธอๆ"คิดไม่ใช่คนที่เราชอบ
ไม่ใช่ซิ...ไม่ใช่คนที่เราอยากมอบความรักเหมือนกับ"เธอๆ"
เราไม่ได้ชอบ"เธอๆ"เพราะ"เธอๆ"เหมือนใคร
เราชอบ"เธอๆ"ที่เอาแต่ใจตัวเองคนนี้แหละ คนที่ไม่หลงตัวเอง คนที่เดินใจลอยตกบันได
"เธอๆ"ก้าวเข้ามาเป็นคนพิเศษในใจของเรา
เป็นคนที่ทำให้เราใจเต้นเสมอเวลารอสาย
11.52นาที ครั้งสุดท้ายที่เราคุยกัน
เราบอกกับ"เธอๆ"ทุกอย่าง
อยากให้"เธอๆ"ช่วยเข้าใจหน่อยว่าเราถึงจะพูดมาก
แต่เราก็แสดงความรู้สึกไม่เก่ง เราแสดงได้เท่านี้แหละ
เราผิดหวังมามาก การเกิดความกลัวการผิดหวังจึงเป็นเรื่องธรรมดาของเรา
แต่เราอยากให้รู้ว่า
เรารัก"เธอๆ"
เรารัก"เธอๆ"คนนั้นที่ไม่ยอมมาโรงเรียนในวันวาเลนไทน์
รักที่สุดแล้วในตอนนี้
อยากให้รู้ว่ารักที่สุดเลย
ไม่ว่ายังไงเราก็รัก"เธอๆ"
เราไม่สนใจอดีตของ"เธอๆ"ว่า"เธอๆ"จะเล่าให้ฟังรึเปล่า
แต่เราจะเล่าอดีตของเราให้"เธอๆ"ฟัง
เพราะเราอยากให้ทุกอย่างของเราเป็นของ"เธอๆ"
เพราะเราอยากให้"เธอๆ"รับรู้เรื่องของเรา
เพราะใจเราเป็นของ"เธอๆ"มาตั้งนานแล้ว
เชื่อรึยัง.....อาตี๋น้อยมองยูเอฟโอ
เรารักอาตี๋น้อยที่สุดในโลกเลย
เราอยากมอบเพลงนี้ให้กับ"เธอๆ"
มันเป็นเพลงที่ตรงกับความรู้สึกของเราคนเดียว
คงจะไม่ตรงกับความรู้สึกของ"เธอๆ"หรอก
แต่มันมีความหมายสำหรับเรามาก
ถึงแม้เราจะไม่เคยจับมือกันก็เถอะ
มันแทนความรู้สึกทั้งหมดของเรา
ที่มีให้อาตี๋น้อยคนเดียว
รักอาตี๋น้อยมองยูเอฟโอ*
ศิลปิน : อาร์มแชร์ (Armchair)
อัลบั้ม : Design
เพลง : Minute of love
วันที่จับมือกัน เธอกับฉันนั้นลืมบ้างไหมว่าเมื่อไหร่
จำอะไรได้บ้างไหม ว่าสุดท้ายอะไรที่ทำให้ได้พบกัน
แล้วใครรักใครก่อน ไม่รู้ว่าเรารักกันเมื่อไหร่
แต่ความรู้สึกของฉันวันนั้นเท่านั้น (มันได้ตอบคำถาม)
บอกกับฉันว่าเธอคนนี้ (อยู่กับฉันบนโลกใบนี้)
และนับตั้งแต่นาทีตรงนั้น ที่ฉันเพิ่งรู้ว่ารักเธอ
* ก็อยากให้รู้ว่านับตั้งแต่วันนั้น ทุกวินาทีของฉัน บอกกับฉันว่าโลกนี้มีเธออยู่
เพราะฉันไม่เคยรู้สึก อะไรมากมายเท่านี้
ก็อยากให้รู้แม้จะอยู่ห่างไกล ถึงแม้จะอยู่ตรงไหน ถ้าโลกนี้นั้นมีแค่ใครสักคนหนึ่ง
ให้คิดถึงกันทุกวัน จะทำให้หมดคำถามตลอดไป
อยู่ด้วยกัน และอยู่ข้างๆกัน บนโลกใบนี้
อยู่ด้วยกัน และจะอยู่ข้างๆกัน
(ซ้ำ *)
ตลอดไป ตลอดไป
และจะอยู่ข้างๆกัน ตลอดไป
edit @ 2007/04/06 04:26:20
edit @ 2007/04/13 22:36:18
